Sen! Sen!
-Orada ne işin vardı? -Orası benim evim.
-O evin mi... -Seung-jo! Neden orada duruyorsun?
Hani! İçeri gel, hadi!
Yardıma ihtiyacın var mı?
Tabii! Sokakta dilenecek bile olsan
yardımımı istemeyeceğini söylemiştin.
Hey, Seung-jo.
Buraya gel!
-Merhaba. -En büyük oğlunuz mu?
Hakkınızda çok şey duydum.
Sizi uzun zamandır tanıyor gibiyim.
Sizi haberlerde gördüğümde, eşim önce seni bulmamızı söylemişti.
Beraber yaşamamız için.
Ben de basını aradım.
Gerçekten mi? Size nasıl teşekkür edebilirim?
Sizden bahsediyordu,
küçüklüğünden beri size nasıl minnettar olduğundan.
Hayır, bana hiçbir minnet borcu yok.
Nasılsa artık kavuştuk.
Ama siz ikiniz, zaten tanışmıyor musunuz?
Aynı sınıftasınız.
Şey o yeterince ünlü zaten.
Evet, okul birincisi.
Ama herkes ondan nefret ediyor, değil mi?
-Pardon? -Bilirsin, tuhaf bir çocuk.
Uyumlu ve kibirli. İnsanları hep küçük görür.
Şuna bak.
Eminim okuldaki kızlar da ondan nefret ediyordur, değil mi?
Yani şey...
Eun-jo, sen uyumuyor muydun?
Ders çalışıyordum.
Neden? Çalışmamalısın. Abin gibi olmanı istemem.
Gel, merhaba de.
O en küçükleri. Küçük bir adam.
Dördüncü sınıfa gidiyor.
Nasılsınız? Ben Eun-jo Baek.
Çok akıllı bir çocuğa benziyor!
İkisi de annelerine çekmiş
Ne şanslılar.
Değil mi?
Ha-ni'yle de tanış.
Ha-ni Oh.
Merhaba!
Kabalaşma, selam ver!
-Vermem! -Neden?
Aptal birine benziyor.
Üzgünüm, Ha-ni.
Ergenler işte.
Neden öyle dedin? O da iyi bir öğrenci.
Gerçekten mi?
O zaman bana bunun anlamını açıklar mısın?
Çin harfleri bunlar.
-Sen bunları mı çalışıyorsun? -Bakayım...
Bunlar altıncı sınıf için.
"Han-u-chung-dong."
Bunu mu soruyordun?
Evet. " Han-u-chung-dong ."
Bunun anlamı
Bu şey
Han-u , bilirsin, han-u , biftek? En lezzetli biftek,
ama çok pahalıymış.
Senin de paran yokmuş.
Cebin bomboşmuş.
"chung-dong."
Oturup yemek istiyormuşsun!
Ama paran yokmuş. Yani, "aç gözlü olma" demek istiyor.
İşte bu!
Bu doğru mu?
Burada "biftek yemek istiyorsun" mu diyor?
Han ,ter demek, wu ise boğa.
Boğayı yük arabasına koyarsan terler.
Chung , dolu demek, dong ise kiriş.
Kirişine kadar dolmuş, demek.
Hepsi bir arada, "bir sürü kitap var" demek.
Aptal kız!
Eun-jo! Bu ne kabalık!
Hemen özür dile!
Hayır, dilemeyeceğim!
Aptal kızlardan nefret ederim!
İki kardeşten de aynı lafı işittim.
Gelsene!
Elimden geleni yaptım
ama beğenir misin, bilemedim.
Aman Tanrım, bunların hepsi benim için mi?
Neden?
-Beğenmedin mi? -Hayır.
Bu çok güzel. Bir masaldan fırlamış, prenses odası gibi!
Değil mi?
Bak, bir prenses yatağı!
Gelsene, sen de otur!
Bu odayı dekore etmekten çok keyif aldım gerçekten.
Hep bir kızım olsun istemiştim.
Böylece ona böyle bir oda hazırlayayım,
güzel şeyler almak için alışverişe çıkayım,
yaşlandığımda onunla dünyayı gezeyim.
Ama böyle üç suratsız adamla yaşıyorum!
Hayatım ne kadar sıkıcı, düşünebiliyor musun?
O yüzden, bundan sonra, beraber alışveriş ve sinemaya gidelim, olur mu?
Olur!
Çok güzel olacak!
Bu da...
Bu da senin için.
Eviniz yıkılınca, ayakkabıların da içinde kalmış olmalı.
Denesene.
Çok yakıştı!
Bütün bu emeklerinizi size nasıl ödeyebiliriz ki?
Lafını bile etme.
Sana bir şeyler almak beni çok mutlu etti.
Büyük mü geldi?
Hayır, böyle daha çok seviyorum.
Bunları çok beğendim.
Çok teşekkürler!
Tatlım, bunları senden duymak ne güzel!
Benim kızım olsana, Ha-ni!
Sonunda getirdin!
Pekâlâ, eminim yorgunsundur.
Bir duş al ve erkenden yat.
Peki.
Gerçekten, her şey için sağ ol.
-Sabaha görüşür müyüz? -Tabii.
-İyi geceler. -Size de.
Sana da iyi geceler, Seung-jo!
Burası Eun-jo'nun odasıydı.
-Anlıyorum. -Ama sayende,
odam Eun-jo'nun yatak ve masasıyla sıkış tepiş doldu.
-Üzgünüm. -Üzgünsen,
lütfen bana bulaşma.
Son zamanlarda sinirimi bozuyorsun.
Yani, bunu sakın okulda anlatma.
Neden anlatayım?
Merak etme.
Seninle yaşadığım öğrenilirse
ben, senden daha çok derde girerim.
Benimle yaşamak mı?
Üstümüzden geçinerek yaşıyorsun.
Banyoya ilk ben gireceğim.
Seni öldüreceğim!
Olamaz, alyuvarlarım!
Pardon.
Bu kadar ileri gitmek istememiştim.
Ama kendimi durduramadım.
Seni aptal! Şımarık şey!
Senin gibi yüksek IQ'su olan çocuklardan nefret ediyorum!
Neden o anda geldi ki?
Ne sıcak.
Aman Tanrım! Aynı tuvaleti kullanıyoruz!
Olamaz, ya bunu duyduysa?
Odası hemen yanda.
Karnım...
Ama gidemem, kesin bir ses çıkarırım.
Nasıl da yakıştılar!
Seni zavallı kız.
Rüyandan uyan, aptal şey.
Senden nefret ediyor. Onu rahatsız etmemeni söyledi.
Kendime hâlâ inanamıyorum.
Seung-jo ile kahvaltı ediyorum!
Ekmeğine reçel sürüyor.
Demek dahiler de reçel yiyor.
Her neyse, hâlâ rüyada gibiyim.
Bir tane daha görüyor olmalıyım.
Belki de şu an bana bakmıyordur.
Boğulayım deme.
Biraz su iç.
Sen iyi misin?
Evet, iyiyim.
Ne aptalca!
Sus!
Çorba isteyen? Hani, iyi misin?
Ben biraz daha alırım.
Gerçekten çok güzel.
Çok güzel!
Restoranınız seviliyordur.
-Bir sürü müşteriniz vardır. -Evet.
Düzenli birkaç müşterim var.
Ben doydum, erken çıkacağım.
Ne?
Daha çok erken,
Hani'yi beklemen de gerekmez mi?
Okula nasıl gideceğini bilmiyor!
Ben de doydum!
Senin erken gitmene gerek yok.
Kahvaltını bitir.
Hani, git, çabuk ol!
Tamam.
Sonra görüşürüz!
-Tamam. -Kendine iyi bak!
Güzel görünüyor.
Bekle!
Neden öyle birden durdun?
Sadece bugün.
Ne?
Okula beraber gidişimiz. Görülürse...
Başım ağrısın istemiyorum.
Anladık.
Kimseye söyleme.
Söylemeyeceğim!
Birbirimizi tanımıyoruz.
Anladık dedik!
Çok yaklaşma.
Pislik!
Bu aptala üç yıl aşık olduğuma inanamıyorum.
Tek bir gözyaşıma değmezmiş.
Sen ne mırıldanıyorsun?
Sana ne?
Ne?
Araya mesafe koy dedin, o zaman neden beni bekledin?
Beklemek mi?
Önden sen git.
Neden?
Neden? Sürekli fikir değiştiremezsin!
Sen kısasın.
Bana yetişemezsin.
Beni kaybettin diye okulu kaçırıp ağladığını duymak istemiyorum.
Önümden yürü. Nereye gideceğini söylerim.
Bakalım
Tamam, bu.
Sorun ne?
-Yüzünden düşen bin parça. -Neyi çalışmalıyız?
Biz nereden bileceğiz ki?
Şuna "biz" demesen olmaz mı?
Sen biliyor musun?
Bilmiyorum, ama...
Endişelenmeyin, kızlar.
Bu sefer gerçekten çok çalışacağım.
Bütün mor kafalıları gururlandıracağım.
Gururumuzu geri kazanacağız.
Ha-ni!
Günaydın.
Jungu, burada biz de varız.
Dün gece nasıl geçti?
Babanın arkadaşının evi nasıl?
Güzel.
-Nerede? -Ne?
Uzak mı?
Hayır.
İki metro durağı mesafede.
-Yoksa, üç durak mıydı? -Tamamdır!
Bugün beraber döneriz.
-Neden? -Bir adam her zaman
kızının nerede yaşadığını bilmelidir, değil mi?
O yumruk muydu, yoksa tokat mı?
Neden? Bir de yumruk mu istiyorsun?
Bırak beni!
Kesin!
Juri!
Yine mi?
Saçını evde yap demiştim! Burası kuaför değil!
Affedersiniz, Bayan Song.
Kurutma makinesi, tokalar, bigudiler...
Sen buraya dükkân mı açtın?
Ya kitapların?
Kitaplarım dolabımda.
Saçını sen mi yaptın?
Evet, arkadan kat attım. Sadece biraz.
Hadi.
Bir şeyler yap. Kurut falan.
Tabii!
Pekâlâ, Bayan Song.
Kıvırcık saçlarınız var.
Nereden bildin?
Düzleştirmiştim!
Şakaklarınızdaki saçtan anladım.
-Neresi? Bu mu? -Buralar kıvırcık.
Saçınızı yıkadıktan sonra bu kısma masaj yapmalısınız,
içe doğru, böyle.
Anlıyorum. Evet.
Bayan Song!
Eyvah, ben daha neyi bilmediğimi bile bilmiyorum!
ÖZEL ÇALIŞMA ODASI
Bir, iki, üç.
Özel çalışma odası gerçekten çok güzel.
Tamamen klimalı,
bilgisayarlar,
ses de geçirmiyor.
Ders çalışmayacaksa, oraya neden gidiyor?
Seung-jo.
Bu da ne Yelloz kız!
Teşekkürler.
Aferin ona.
Tatlı ve akıllı bir kız.
ONUR ÖĞRENCİLERİ ÇALIŞMA ODASI AĞUSTOS GİRİŞ ÇİZELGESİ
Bir, iki, üç
Üç basamak.
O kadar uzak mı?
Evet, Tabii.
-Akşam etüdüne mi kalıyorsun? -Evet.
Neden? Korktun mu?
Beni taşıyacaksan biraz kas yapsan iyi olur.
Çalışma odası çok güzel görünüyor.
Bilgisayarları ve ses geçirmez sistemiyle.
Bu adil değil.
Ne dersen de, haklı bile olsan, değilmişsin gibi geliyor.
-Ne demeye çalışıyorsun? -Kendini küçük görüyor gibisin.
-Sen eve gitmiyor muydun? -Ne olmuş?
Beraber gidelim mi?
Ha-ni!
Bekle.
Burada bekle.
Buradaymışsın! Seni arıyordum.
Seni yine kızdırdı mı?
Hayır, ver çantamı.
Sorun değil. Ben erkeğim, ben taşımalıyım.
Hadi gidelim.
Ha-ni! Şuraya oturalım.
Sen acıkmadın mı?
Yiyecek bir şeyler alalım, olur mu?
Kapı açılıyor.
Ama ben birazdan ineceğim.
Sorun değil. Ben taşırım.
Hayır, bu uygun olmaz.
Ben iyiyim, gerçekten.
Kapı kapanıyor.
Dur, bu benim durağımdı!
Ha-ni!
Üzgünüm Jungu!
Üzgünüm.
Görüşürüz!
Burası.
Teşekkürler! Kolay gelsin.
Neden onunla gelmedin?
Gelir birazdan.
Buraları bilmiyor.
Hem semtte başıboş gezen bir ucube var.
Ha-ni zaten en büyük ucube.
Sen ne dedin bakayım? Buraya gel seni ufaklık!
Eun-jo!
Bıktım şu kızdan!
Adi pislik
Beklemesini söyledim, o ise gitmiş.
Okula taksi bile tutmuştum.
Ah be, taksiyle eve dönmeliydim!
Param da kalmadı.
Sakın!
Sakın kabanını açma!
Bana onu gösterme!
Gözlerimi kapatırım!
O zaman gösteremezsin!
Yaklaşma! Uzak dur benden!
Hayır, o olmaz! O bir hediyeydi!
Geri ver onu!
O bir hediyeydi!
Hem sen onu giyemezsin ki!
Yalvarırım gözlerini kapama, hemen bitecek!
Sadece bir kere mi?
Tabii ki!
Sonra onu verecek misin?
Tabii, bununla ne yapayım?
Tamam!
Tamam mı?
Bak kendin dedin.
Kibarca sorduğun için bakacağım.
Ama sonra ayakkabımı geri vereceksin.
Tabii, kibarca.
Ben sözümün eriyim.
Gözlerini kapatma.
Yoksa anlaşmamız bozulur.
Tamam.
Ben de sözümü tutarım.
Bekle!
Ne?
İzin ver önce kendimi hazırlayayım.
Tabii, buyur.
Hazırlan.
Bu kadar bekletmek sağlıklı değil, bilirsin ya?
Hadi!
Bir
İki
Üç!
Efendim, bağışlayın!
Lütfen bu sefer bağışlayın beni!
Burada yeniyim.
Siteye yeni katıldım ve daha ikinci kez dışarıya çıkıyorum.
Lütfen polisi çağırmayın!
Bir ailem var benim.
Ve çocuklarım.
Bu sefer gitmeme izin verirseniz, bunu asla tekrarlamam! Lütfen?
Öyleyse git şimdi.
Teşekkürler, efendim!
Başka?
Öylece gidemezsin.
Tabii ki.
Hoşça kalın!
Beni bulmaya mı geldin? Endişelendin mi?
Rüyanda görürsün.
Bakkal.
Ama o anda nasıl yetiştin?
Talihsiz bir anıma denk geldi.
Öyle bir durumda ayakkabıyı unutup gitmeliydin!
Onları annen hediye etmişti.
-Daha ilk kez giymiştim! -Yine de, sen...
Bakkaldan ne aldın?
Güzel görünüyor!
Bir tane alabilir miyim?
O kadar koşunca susadım.
Bu tamamen erimiş.
Hava fazla sıcak anlaşılan.
Hey, o Büyükayı takım yıldızı mı?
Bir, iki, üç.
Çekirgeleri duymuyor musun?
Hayır, duymuyorum.
Beyinsiz kızlardan, utanmak bilmezlerden
nefret ederim.
Unut onu, Ha-ni Oh!
Seninle yeterince dalga geçti!
Tamam, çalışacağım!
O kadar çok çalışacağım ki pişman olacak.
Matematik. Önce matematik ile başlayayım!
Tamam.
Küresel köy çağındayız, öyleyse İngilizce ile başlayayım.
İngilizce'den önce kendi dilimle başlayayım.
Bunlar ne anlatıyor böyle!
Anlamıyorum!
Hiç anlamıyorum!
Bunları ne ara öğrendik?
Bu ne zaman oldu?
Evet?
Ders mi çalışıyordun? Biraz atıştırmalık getirdim.
Teşekkür ederim!
Lütfen, içeri gelin.
Çok geç oldu, çok çalışıyorsun.
Öylece oturuyordum sadece.
Arada bir mola ver.
Önceden hep bunları deme hayali kurardım!
Gece tatlısı getirmeyi, "biraz dinlen" demeyi falan.
Artık sınava hazırlanan birinin annesi gibi hissediyorum.
Seung-jo gece bir şey yemez mi?
Hayır, hatta hiç ders de çalışmaz.
-Çalışmaz mı? -Hayır.
Çoktan yattı.
Ama hep tam not alıyor.
Demek ki gerçekten bir süper zekâ.
Bilmem?
Yüksek puanlar almak önemli değil, biliyorsun.
O hiç de eğlenceli biri değil.
Sen blogger mısın?
Tabii.
Bir sürü kişi okuyor blogumu.
Vay canına, 160 cevap almışsın!
Eun-jo!
Eun-jo sana çok kaba davrandı, değil mi?
Abisini çok seviyor, ona benzemeye çalışıyor.
Ama o tatlı bir çocuk.
Bence de Seung-jo'ya benziyor.
Eminim küçükken sen de çok tatlıydın.
Hiç fotoğraf albümleriniz var mı?
Bir bakayım.
O kadar çok fotoğrafım yok.
Aman Tanrım, ne tatlı!
Annen mi?
Ne güzelmiş.
Sen de o yüzden bu kadar güzelsin.
Aslında, onu pek hatırlamıyorum.
Ben dört yaşındayken öldü.
Onu unutmamak için bazen bu albüme bakıyorum.
Her fotoğrafa bir yorum yazmışsın.
Bak, bu komik!
"Yaz, klima olmayınca çok daha serin."
-Bu çok komik, bunu sen mi yazdın? -Evet.
"Pomi, ne kadar hafif."
"Çok uzun süre tuttuğunda ağırmış gibi geliyor."
"Sanırım canlı."
Ne tatlıymışsın.
Seung-jo da tatlı bir çocuktu, değil mi?
Şey
Tabii! Ha-ni.
Güzel bir şey görmek ister misin?
Aman Tanrım! Ne tatlı.
Bu kız, bu kız kim?
Seung-jo'ya çok benziyor.
Öyle mi dersin?
Evet.
Burada tam ona benziyor!
-O Seung-jo. -Ne?
O fotoğraftaki kız, Seung-jo.
Bir saniye.
Şunu nereye koymuştum?
Bekle.
Bak!
Seung-jo karnımdayken,
çok sessiz ve sakindi.
Canım hep karpuz, çilek, üzüm,
hep meyve çekerdi.
Bu yüzden kızım olacağından emindim.
Bir kız bebek için ayakkabılar, elbiseler, oyuncak, her şey aldım.
Ama sonra bir oğlum oldu.
Onları öylece kenara atamadım.
Bu doğru, ama...
Sana demiştim.
Bir kızım olmasını çok istedim.
Bu yüzden onu bir süre bir kız gibi büyüttüm.
Ama bir gün yüzmeye
gittiğinde onu yakaladılar.
Sanırım bu ona bir travma oldu.
Belki de bu yüzden bu kadar soğuk ve içine kapanık birine dönüştü.
Bunların hepsini yaktığımı sanıyor.
Ama bak, negatiflerini sakladım.
Bir süper zekâ için biraz fazla oldu.
Pizza hamuru bugünlerde fazla iyi.
Senin içine ne kaçtı?
Neden gülüyorsun?
Ben mi? Gülüyor muyum?
Evet.
Gerçekten mi? Ben neden gülüyorum?
O kadar laksatifin yan etkisi Tabii.
Seung-jo?
Sizi buraya ne getirdi, hazretleri?
Ha-ni?
Ne oldu?
Ha-ni Oh, eşofmanını getir.
Eşofman mı?
Neden?
Peki.
Ha-ni.
Hey, neler oluyor?
Sana ne dedi?
Eşofman mı?
SEUNG-JO BAEK
Bir şey takas ediyorlar!
O da ne? Beden dersi forması değil mi?
Başımıza açtığın işe bak
-Niye? Benim formamı giyebilirdin. -Ne?
Sen zaten kız kıyafetleri giymeye alışık değil misin?
Nereden buldun onu? Ver onu bana!
Ne yapıyorlar?
Neler oluyor?
Neden bu kadar heyecanlı?
Ha-ni çok şey görünü...
Ne yapıyor onlar? O da ne!
Ne? Neler oluyor?
Yine mi o!
Bırakın beni!
Sen! Ver onu şimdi!
Hey!
Tamam. Vereceğim.
Ama bir şartım var.
Şart mı?
Neymiş?
Beni sınava hazırla!
-Ne? -Denemedeki puanlarımı yükselt.
Sadece bir hafta kaldığının farkında mısın?
Zaten bu yüzden soruyorum.
Bana yardım et. O çalışma odasına girmeme yardım et.
Ben mucize yaratamam.
Tanrı değilim.
Pekâlâ, o zaman
Hey, millet!
Ha-ni Oh.
Sen bana kurnazlık mı yapıyorsun?
Odaya girersen seni sırtımda dolaştıracaktım.
Şimdi hem seni çalıştırmamı,
-hem de sırtımda taşımamı mı istiyorsun? -Bana yardım edersen, sırtında taşımazsın.
O kadar kurnaz değilim.
Merak etme, seni çoktan unuttum.
Sırtına çıkmak istemiyorum, şu kadarcık bile.
Emin misin?
Bu çok iyiydi.
Çok teşekkür ederim. Beni kurtardınız.
Zaten restoranımızdandı bunlar.
Özellikle de bu, gerçekten nefis.
-Bu ggotjeon mu? - Pa-ggotjeon .
Yengeç eti çok bol, leziz bir şey.
Evet, teşekkür ederim.
Gece sana ne getirmemi istersin?
Ha-ni!
Sen ders mi çalışıyorsun?
Bugün iki tane yap hatta.
Neden?
Yok artık! Sen de mi çalışacaksın?
Çok yağlı ya da çok tatlı bir şey olmasın.
Hafızayı zayıflatır.
Tam buğday ekmeği ve zeytin yağı sosu bir de yumurta akı.
Olur. Tabii.
Müsaadenizle.
Seung-jo, bana ders ça...
Sana ben yardım edebilirim.
Ben de kalkacağım, izninizle.
Hey, Ha-ni Oh.
Bunu nasıl bilemezsin?
Neden okulu bırakmıyorsun?
Ne yapıyorsun?
-Küçük kız Seung-jo. -Ha-ni!
Tamam, sana en temelden başlayayım.
Beni dikkatle dinle.
Burada bulmaya çalıştığın sayı X,
peki X ne burada?
Burada X ne?
Bir harf!
Bilmem, ne?
Aferin, işte bu. Bilinmeyen sayı, X, o.
Çözülmemiş bir gizeme ne dersin?
X-files ?
Evet. Biz küçükken yeni jenerasyona ne deniyordu?
-X jenerasyonu mu? -Evet.
Bilinmeyen jenerasyon, çözülmemiş gizem,
bilinmeyen numara Hepsi de X.
Anladım. Ama neden X?
W ya da H de olabilirdi.
Bu çok aptalca bir soru! Harf çoktan seçilmiş.
İşte.
X, iki üzeri 100 çarpı on üzeri eksi yedi.
İki tarafa da logaritma uyguluyorsun.
LogX eşit, log, parantez içinde 2 üzeri 30,
çarpı 10 üzeri eksi yedi.
LogX eşit 30log2 eksi 7log10.
LogX eşit 30 çarpı 0.3 eksi yedi.
LogX eşittir iki.
Demek ki X de 100'müş.
Soruda iki tabanında diyor. Öyleyse cevap nedir?
100, iki tabanında kaçtır?
Hesaplasana.
Neyden bahsediyorsun?
Beni deli ediyorsun!
Seni pişman edeceğim! Ha-ni!
Tam bir aptalsın!
Ondalık sistem nedir, bilir misin?
Evet.
10, 20, 30...
Yani iki tabanında?
0 ve 1.
Sadece 2 sayı vardır.
Neden?
Buna kimin ihtiyacı var ki?
Bilgisayarların.
Bilgisayar mı?
1974'te, Arecibo Radyo Rasathanesi, başka bir gezegene mesaj göndermiş.
Yani uzaylılar gerçekten varsa,
bize bir cevap gönderebilir.
Ama nasıl bir dilde?
İngilizcede mi?
Korece mi?
Uzaylıların ne kadar zeki olduğunu bilmiyoruz.
Onlar da ikili sistemi kullanmışlar.
Uzaylılar en azından 1 ve 0'ı biliyorsa,
o mesajı çözebilirmiş.
Vay be! Bir uzaylıyla konuşmak istersem, ikili sistemi bilmem gerekir.
Bu yüzden bu kadar önemli!
100'ü ikili tabana nasıl çeviririz?
Ama!
Uzaylılardan cevap almışlar mı?
Hayır, henüz değil.
Pekâlâ.
Evren çok büyük.
-Değil mi? -Evet.
Evren çok büyük ve logaritma da bunun için.
Gerçekten mi?
Yani, senin de dediğin gibi, logaritma,
büyük şeyleri anlatmak için var.
Neden pes etmiyorsun?
Niye?
Bence eğlenceli bile!
Bu kadar şeyi nasıl bilmezsin?
Sen her şeyi bilir misin?
Öyleyse, onlar kim?
Siwon, Gangin, Sindong, Gyuhyeon, Hangyeong, Gibum
Seongmin, Huicheol, Yeseong, Eunhyeok, Donghae, Yi-Teuk, Ryeowuk.
Sadece, ilgi alanlarımız farklı
Peki, logaritma neydi?
Uyurken aktif olan beyin dalgalarını kurman gerek.
Böylece dakikada yedi bin kelime okuyabilirsin ve hafızan güçlenir.
Nefes alırken midenin aşağısına kadar derin bir nefes al.
Yavaşça nefes al ve ver, bunu yaparken de, noktaya bak.
Duvara değil, noktaya!
Odaklan! Noktadan başka hiçbir şeyi göremeyene kadar odaklan!
Kımılda! Hareket ederken ezberle, böylece daha uzun süre hatırlarsın!
Bir şeylere kız, birilerine kız.
Bir şeylere, birilerine.
1592, Japonya'nın Kore'yi istilası 1592, 1592
Hadi gel, burası kalabalık.
-Ha-ni! -Bir-beş-dokuz-iki, Japon İstilası.
Senin derdin ne? Gözlerinin altı torbalanmış!
Ha-ni, bana doğruyu söyle.
-Ne? -Sana nasıl davranıyorlar?
-Çok güzel. -Gözlerime değil!
Bir tuhaflık var.
Siz de duydunuz.
Ben onu evine götürürken, kaçıp gitti.
Ha-ni.
Ha-ni. Nereye gitti?
-Neredesin? -Eve gitti. Ders çalışması lazımmış.
Gördün mü? O böyle biri değil ki!
Bence...
-Eminim ki -Ne?
Onu bütün gece çalıştırıyorlar! Onu gördün işte!
Bir şeyler yapsam iyi olacak.
Hey, abi.
Bunun cevabını nasıl bulurum?
Üzgünüm Eun-jo,
ama şimdi bunu yapmam gerek
Anneme sor.
Ha-ni Oh!
Seni kısa bacaklı, aptal kız!
Sayende, abim uyumuyor artık!
Uyuyamıyor bile!
Neden geldin buraya?
Evine dön!
X eşittir sekiz.
-Selam Eun-jo. Nasılsın? -Unut gitsin!
Al.
Nedir bu?
Bu akşam onu oku ve erken yat.
Sınav yarın.
Nedir bu?
Sınavda çıkabilecek tarzda sorular hazırladım..
Bunları ne zaman yazdın?
Çok incesin!
Hey, git ve çalış dedim işte!
Gevezeliği kes!
Tamam!
Umarım sınav da aynen böyle olur.
Uyumuş.
Evet, şey...
Benim yüzümden pek uyuyamamıştı.
Hazretleri, bebekler gibi uyuyor.
Teşekkür ederim.
Merhaba, çocuklar!
Tabii, kameram!
Ölüyorum. Tanrım!
Bittim.
İyi şanslar!
Havalı takılmaya çalışmalar...
-Bayan Song, böyle iyi mi? -Bekle, dur!
Biraz daha yukarı.
Annem beni öldürecek!
Tanrım, keşke bir günlüğüne de olsa
Seung-jo olabilseydim
Seung-jo Baek.
Vay canına, yine birinci olmuş!
Benim yüzümden uyuyamadığı için endişeleniyordum.
İçim rahatladı.
Yine birinci olmuşsun.
Tebrikler!
Tabii, olurum.
Hayatımda ilk kez ders çalıştım.
Nasıl tam not almayayım?
Sana da tebrikler.
Görmedin mi?
Ben? Ben mi?
İzninizle, arkadaşlar.
Onur Öğrencileri Çalışma Odası Üyeleri Eylül Çizelgesi
HANI-OH
Ha-ni.
Gördün mü?
Başardım.
Çok teşekkür ederim, hep senin sayende!
Senin hazırladığınla aynıydı!
Sorun nedir?
O şeyden bahsediyorum.
Anladım.
Bu mu?
Bunu üstünde taşıma!
Teşekkürler, Seung-jo!
Çok teşekkür ederim!
Dur!
Efendim?
-Ben mi? -Evet, sen. Seung-jo.
-Öylece kaçıp gidemezsin buradan. -Ne?
Ha-ni çalışma odasına girerse, onu
sırtında taşıyacağını söylemiştin!
-Evet, öyle dedi! -Ben de duydum!
Hayır Bayan Song. Biz anlaştık.
Hayatta olmaz!
Bu bir daha asla elde edemeyeceğin bir fırsat!
Ama yine de, biz...
Ders çalışıyorum dediğinde, bırakırsın diye düşünmüştüm.
Üzgünüm, öğretmenin olmama rağmen, sana yardım etmedim.
Seninle gurur duyuyorum Ha-ni! Gururumu sayende korudum!
Ama sen!
Sen de bir erkeksin, değil mi?
Erkek gibi sözünde dur!
Hayır, Bayan Song, lütfen.
Yap şunu.
Sırtında!
Sırtında, sırtında!
Sırtında!
Neye evet? Sırtıma çık o zaman, tam da istediğin gibi.
Ne yapıyorsun sen?
-Yine mi sen? -Ne olmuş?
Buraya gel.
Bu arada...
Şerefe!
Seung-jo'yu sevmiyorum.
"Sana 'ormanın ruhu' diyorum."
Kes şunu!
Harika. Düşündüğümden daha büyük bir baş belasıymışsın.
Hey!
O da ne? Bir çoraba benziyor.
Olamaz!
Annem sorun çıkarmayı sever.
Buraya bir şey düşmüş.
-Neymiş? -Ne?
Neymiş?